۱. شیار هشدار (مهمترین فرق)
در لنت اصل: یک شیار باریک در وسط لنت وجود داره که عمق مشخصی داره. این شیار وقتی لنت به حداقل ضخامت رسید، باعث تولید صدای سوت هنگام ترمز گرفتن میشه. این یه اخطار طبیعیه که میگه «زمان تعویض رسیده».
در لنت تقلبی: یا اصلاً شیار نداره، یا شیارش سطحی و تزئینیه و وقتی لنت تموم میشه، هیچ صدایی نمیده. تا لحظه آخر ساکته و ناگهان دیگه ترمز نمیگیره.
۲. صفحه پشتی (قسمت فلزی)
در لنت اصل: صفحه پشتی از جنس فولاد باکیفیت و کاملاً صاف و بدون پیچیدگیه. رنگش یکدسته و لبههاش صیقلیه. وزنش سنگینتر از نمونههای تقلبیه.
در لنت تقلبی: صفحه پشتی نازکتر، سبکتر، و گاهی لبههاش ناصافه. ممکنه رنگپریدگی یا آثار زنگزدگی داشته باشه. بعضی مدلها صفحه پشتی رو با رنگ میپوشونن تا زنگزدگی رو قایم کنن.
۳. بستهبندی و هولوگرام
در لنت اصل: بستهبندی درجهیک با هولوگرام مشخص، کد رهگیری، و تاریخ تولید درج شده. معمولاً برچسبها کیفیت چاپ بالایی دارن و هیچ غلط املایی یا خطچینی ندارن.
در لنت تقلبی: بستهبندی با کیفیت چاپ پایین، هولوگرام مات یا بدون هولوگرام، تاریخ تولید نامشخص یا مخدوش. گاهی برچسب با چسب ارزون چسبیده که بهراحتی کنده میشه.
۴. بوی مواد (نکتهای که کمتر کسی میدونه)
در لنت اصل: بوی خفیف و طبیعی از مواد سرامیکی یا نیمهفلزی داره که در دماهای بالا تولید میشه، اما بوی تند یا شیمیایی نداره.
در لنت تقلبی: بعضی نمونههای ارزانقیمت بوی تند و شیمیایی شبیه چسب یا پلاستیک سوخته دارن که نشوندهنده استفاده از مواد بیکیفیت و چسبهای صنعتی ارزونه.
۵. ضخامت مواد اصطکاکی (قسمت تیره)
در لنت اصل: ضخامت یکنواخت و دقیق در تمام سطح. وقتی با ناخن فشار میدی، کمی نرم و فشردهست اما محکم. سطحش کمی زبر و دارای بافتی مشخصه که برای اصطکاک طراحی شده.
در لنت تقلبی: ضخامت نامنظم، گاهی یک طرف کلفتتر از طرف دیگه. سطحش یا خیلی صافه و براقه (نشوندهنده مواد ارزون)، یا خیلی زبر و شکنندهست.
۶. وزن (آزمایش ساده با دست)
همونطور که گفتم، لنت اصل سنگینتره. دو تا لنت اصل رو توی دستت بگیر، بعد دو تا تقلبی رو. تفاوت وزن کاملاً محسوسه. مواد باکیفیت چگالی بیشتری دارن.
دیدگاهتان را بنویسید